Na bijna een jaar coronapandemie kunnen we vaststellen dat de rijkdom van de rijksten resistent was. Oxfam Novib berekende dat de 10 rijkste mannen van de wereld genoeg vaccins kunnen kopen om elke wereldbewoner in te enten. Jeff Bezos had zijn 876.000 werknemers 100.000 euro aan coronabonus kunnen geven en nog steeds even rijk geweest als voor de coronacrisis.

Flex is altijd de dupe
Voor je daar woedend over wordt lees dan ook nog even dit artikel in Vrij Nederland. De coronasteunmaatregelen hebben de flexwerkers en freelancers niet bereikt. Dus net als in elke crisis vangen de flexibele arbeidskrachten de klappen op: hun contract of project wordt eenvoudigweg niet verlengd. Omdat ze geen contract meer hadden, werd hun loon ook niet doorbetaald via de NOW. Zelfstandigen mogen in hun handjes knijpen als ze TOZO krijgen, maar als ze een partner met een inkomen worden zij geacht hun hand op te houden. Uiteraard hoeven KLM, Schiphol en Booking.com dat niet.

Kolkende demonstraties en hooivorken
Is hier nou echt helemaal niets tegen te doen? Jawel. Maar dat vergt massale woede, kolkende demonstraties en langdurige bezettingen. Hooivorken om de belastingontwijking van de rijksten binnen te harken. Maar dat doen de flexwerkers niet. Want morgen kunnen ze misschien weer ergens aan de slag. Dan wil je niet met je woedende hoofd in de media staan of met een taakstraf afval moeten prikken.

Formatie
Polder en politiek moeten het dus doen, ook al hebben ze al twintig jaar zitten dralen. Zorgen dat dat enorme verschil in rechten tussen flex en vast wordt opgeheven. Zorgen voor een systeem van sociale zekerheid dat iedereen, ongeacht de aard van zijn of haar contract opvangt als er even geen werk is. Je zou denken dat de verkiezingsprogramma’s van de politieke partijen hoop bieden. Zelfs de VVD vindt dat zelfstandigen zich moeten verzekeren voor pech. Maar gaat het ook gebeuren? Zal in de formatie eindelijk eens die ontwrichtende ongelijkheid op de arbeidsmarkt worden rechtgetrokken? Durven politici de vermogensongelijkheid en Nederland als belastingparadijs aan te pakken?

Zure appels en vieze pap
Kiezers kunnen politici een duw in de goede richting geven. Maar de polder, vakbonden en werkgeversorganisaties, moet ook het lef hebben om uit de schuttersputjes te komen. We kunnen niet verder zo. Als we niet willen dat de inmiddels drie miljoen flexwerkers totaal afhaken dan moeten polder en politiek door hun eigen zure appeltjes heen bijten.

Routekaart
Er ligt een routekaart die in tegenstelling tot de coronaroutekaart niet constant is gewijzigd. Dat is de routekaart van de Commissie Borstlap. Daarin staan alle maatregelen die je moet nemen om de arbeidsmarkt eerlijker en duurzamer te maken. Een waarschuwing: geen enkele partij mag de krentjes uit de pap halen, die pap moet in zijn geheel gegeten worden, inclusief de voedzame maar vieze onderdelen. Neus dicht en dooreten, zeggen wij.

04 februari 2021